LET OP : De vetgedrukte groene teksten / woorden bevatten een link naar verder verdiepende informatie.

 EXODUS 6

Dan spreekt Jahweh tegen Mozes: ‘Ik ben aan Abraham, Izak en Jacob verschenen als God de Almachtige, maar met Mijn naam Jahweh ben ik hun niet bekend geweest. En ook Mijn verbond heb ik met hen opgericht, dat Ik ze het land Kanaän zal geven. Kanaän, het land waar ze eerder als vreemdelingen gewoond hebben. Ook heb ik het lijden van mijn volk Israel gehoord tijdens de verdrukking in de slavernij onder de Egyptenaren, en Ik heb aan Mijn verbond gedacht. Daarom, zeg tegen hen: Ik, Jahweh zal jullie uitleiden en onder de lasten vandaan halen die de Egyptenaren jullie opleggen, Ik zal jullie redden uit de slavernij, Ik zal jullie verlossen met een uitgestrekte arm, en door grote gerichten. En Ik zal jullie als Mijn volk aannemen, en Ik zal jullie tot een God zijn, en jullie zullen erkennen dat Ik Jahweh jullie God ben, die jullie verlost heeft uit de slavernij van Egypte. En Ik zal jullie brengen in het land, die Ik voor jullie bestemd heb, en beloofd heb te geven aan Abraham, Izak en Jacob, en Ik zal het aan jullie tot een erfdeel geven, Ik, Jahweh!’ En Mozes spreekt deze woorden tot het volk Israel, maar ze luisteren niet naar hem, ze zien het bepaald niet zitten! Ze worden inmiddels steeds harder aangepakt en moeten nog meer presteren dan gewoonlijk,.. en dat komt door deze Mozes, die ze inmiddels moeten erkennen als een boodschapper van de Levende God, de God van Abraham, Isaak en Jacob, maar door zijn bezoeken en verzoek aan de Farao om hen te laten gaan, wordt hun situatie alleen maar erger! Dan zegt Jahweh tegen Mozes:’Ik ben Jahweh! Ga naar de Farao en spreek tot Farao, de koning van Egypte, alles wat ik tot u spreek’. ‘Waarom zal de Farao naar mij luisteren?.. Het volk Israel wil al niet luisteren. Wie ben ik? En ik kan ook helemaal niet goed spreken!’ Zegt Mozes tegen Jahweh. Dan zegt Jahweh:’Mozes,.. Ik ben degene die jou tegenover de Farao zet, daarmee ben jij meer dan hij. Jij staat daar in Mijn naam. Alles wat ik jou zeg zal je tegen hem zeggen, Aaron je broer zal jouw profeet zijn. Aaron zal ook tegen de Farao spreken, dat hij de kinderen van Israel uit zijn land moet laten vertrekken. De Farao zal ervoor kiezen om jullie niet te laten vertrekken, en Ik zal zijn hart nog sterker en eigenwijzer maken zodat hij voorlopig blijft weigeren.

Zo zal Ik Mijn tekenen en Mijn wonderen gaan laten zien. Ik zal zo eigenhandig Egypte aanpakken door grote gerichten, Ik zal ze laten zien wie IK ben en zal zo Mijn kinderen, Mijn volk, uit de slavernij van Egypte halen’.

En zo gaan Mozes en Aaron naar het Egyptisch hof, om de instructies van Jahweh uit te voeren. Mozes is inmiddels dus 80 jaar oud als hij samen met Aaron, die 83 is, naar de Farao gaat. Als hij dit doet wordt hij ook niét tegengehouden! Hij staat met Aaron maar zo voor de Farao, hij buigt niet voor Farao. Hij staat daar in de naam van Jahweh, als vertegenwoordiger en in de autoriteit en bescherming van de enige en ware God. 

Mozes is ook opgegroeid aan dit Egyptische hof. Hij is ooit als een prins van Egypte en waarschijnlijk ook als broer opgegroeid met deze Farao die nu op de troon zit en als god gezien en aanbeden wordt door het volk.

Deze ‘oude bekende’ heerst nu over Egypte. Mozes is, lezen we, zelfs van hoog aanzien bij de hovelingen aan het hof van Farao en bij het Egyptische volk. Farao moet minstens groot respect voor hem hebben!

Jahweh maakt aan Mozes bekend dat Hij door zijn tekenen en wonderen de goden van Egypte aan gaat pakken, Hij zal ze voor schut gaan zetten! Zo zullen ook de Egyptenaren kunnen zien hoe het echt zit met de goden van Egypte en de God van Israel, voordat hij Zijn volk zal bevrijden uit de slavernij.

Mozes is natuurlijk ook bekend met het leven, de cultuur en deze afgoden. De afgoden die de Egyptenaren aanbidden en vereren, en waar heel de cultuur en het leven op ingericht en gebouwd wordt, zijn geen verzinsels.

Achter elke Egyptische ‘godheid’ gaat een demonische macht schuil, een kwade geestelijke macht die ervoor zorgt dat de mensen gebukt en in angst door het leven gaan. Ze moeten de goden zo goed mogelijk dienen, want als ze dat niet doen zullen ze gestraft worden, in dit leven en in het hiernamaals. Zo’n leven heeft Jahweh niet bedoeld voor de mens die Hijzelf uit en tot liefde geschapen heeft. Vijanden van de mens zijn vijanden van Jahweh!

 Aangezien Farao ervoor kiest het volk weer niet te laten gaan, stuurt Jahweh Mozes naar hem toe om de volgende boodschap af te geven; Zo zegt Jahweh, de God van de Hebreeën; Laat mijn volk vertrekken zodat ze mij kunnen dienen. Als je ze weigert te laten gaan, of ze nog op gewelddadige wijze tegenhoudt, dan zal Ik mijn hand aan het vee slaan, het vee dat in het veld is, de paarden, de ezels, de kamelen, runderen en over al het kleinvee. Het zal een zware pest zijn. 

En Jahweh zal een uitzondering maken tussen het vee van de Israëlieten en tussen het vee van de Egyptenaren. Er zal geen enkel dier sterven dat van de kinderen van Israël is. 

En voor de duidelijkheid geeft Jahweh precies aan wanneer het zal gaan gebeuren,.. de volgende dag... En zo sterft die volgende dag, naar het woord van Jahweh, al het vee van de Egyptenaren dat in het veld is. Maar van de kinderen van Israël niet één! Farao stuurt mensen naar Gosen om te gaan kijken en controleren of het ook echt zo is. En het is inderdaad zo. Maar Farao blijft toch weigeren om het volk te laten vertrekken. 

Dan zegt Jahweh tegen Mozes en Aaron; Neem in jullie vuisten mee, as uit de oven, en jij Mozes, strooi de as naar de hemel voor de ogen van Farao. De as zal tot kleinstof worden over het hele land Egypte. Het zal ervoor zorgen dat al de mensen èn het vee dat nog leeft onder de zweren komen te zitten, en samen met de zweren zullen ook blaren uitbreken. In het hele land zal er niemand aan ontkomen. 

En met de vuisten vol as gaan Mozes en Aaron naar Farao, en Mozes strooit het as, als ze voor Farao staan, voor zijn aangezicht omhoog. 

Met deze handeling breken de zweren, samen met de blaren uit aan de mensen, en aan het vee dat nog over is en binnenstond ten tijde van de veepest. 

Ook de tovenaars worden getroffen met de zweren, ze kunnen niet meer overeind blijven! Maar Farao zijn hart blijft zich verzetten en hij gehoorzaamt niet aan de opdracht om het volk te laten gaan.

 Dan zegt Jahweh tegen Mozes; Maak je morgen vroeg klaar, ga naar Farao, en breng hem de volgende boodschap; zo zegt Jahweh, de God der Hebreeën: Laat mijn volk vertrekken, zodat zij mij kunnen dienen. Deze keer zal ik met al mijn plagen u in het hart van alles treffen, eveneens uw bedienden en uw volk, u zult weten dat er op heel de wereld niemand is die gelijk is aan Mij. Ik heb Mijn hand over u uitgestrekt, en u en uw volk met de pest geslagen, Ik heb je daaraan niet laten sterven, omdat Ik je in het leven heb geroepen zodat ik Mijn kracht kan laten zien, en Mijn naam groot gemaakt zal worden over de hele wereld. U verheft zichzelf nog steeds tegen mijn volk, dat u het niet wilt laten vertrekken?! Morgen zal ik rond deze tijd een zeer zware hagel laten regenen in Egypte, zoals er vanaf de grondlegging van deze wereld nog niet voorgekomen is, tot nu toe. Nu, stuur je mensen en verzamel het vee en alles wat er op het veld is.

Al de mensen en dieren die je vindt, zorg dat ze in huis zijn, want als de hagel op hen neervalt zullen ze sterven. Al de bedienden van Farao die ontzag hebben voor het woord van Jahweh zorgen ervoor dat hun mensen en het vee worden binnengehaald. Er zijn er ook die in hun hart de woorden van Jahweh niet serieus nemen en hun mensen en vee buiten, en op het veld laten.

Als het zover is zegt Jahweh tegen Mozes; strek uw hand uit naar de hemel, en er zal hagel zijn in heel Egypte. Dan strekt Mozes zijn staf uit naar de hemel, en op dat moment laat Jahweh de donder en hagel losbarsten, en temidden van de hagel is vuur. Nog nooit heeft zo’n zwaar weer Egypte geteisterd, alles wordt kapot geslagen. Mens en dier wat nog buiten in de velden rondloopt vinden de dood, de gewassen op het veld gaan eraan, de bomen breken af. Alleen in het land Gosen, waar de kinderen van Israel zijn, daar komt de hagel niet. Farao laat hierop Mozes en Aaron halen, en zegt tot hen; ik heb deze keer verkeerd gehandeld, Jahweh is rechtvaardig; ik daarentegen en mijn volk zijn goddelozen! Bidt vurig tot Jahweh want het is genoeg! Als er geen donder en hagel meer is, dan zal ik jullie laten gaan, je zult niet langer hoeven blijven. Dan zegt Mozes tot hem; als ik de stad ben uitgegaan, zal ik mijn handen uitstrekken voor Jahweh. De donder zal ophouden en er zal geen hagel meer vallen. Zo zul je weten dat de aarde van Jahweh is! Maar ik weet ook dat jij en je dienaren nog steeds niet werkelijk het ontzag hebben voor Jahweh! Het vlas en de gerst wordt helemaal kapot geslagen; want de gerst stond in de aar, en het vlas in de halm. Maar de tarwe en de spelt worden niet kapot geslagen, want deze gewassen komen later op uit de aarde. En zo gaat Mozes bij Farao weg en de stad uit. Dan strekt hij zijn handen uit naar Jahweh; de donder en de hagel houden op, en de regen wordt ook niet meer uitgegoten op de aarde. Als Farao ziet dat de donder, de hagel en de regen zijn opgehouden, komt er nog weer meer verzet en verharding in zijn hart naar boven, samen met zijn dienstknechten. Het volk Israel laten ze ook nu weer niet vertrekken… Farao krijgt aangezegd dat er nu, naast alle dieren en vee, ook de mensenlevens op het spel komen te staan. 

Jahweh zegt tegen Mozes; ga naar Farao, want Ik heb zijn hart en het hart van zijn dienaren nog weer meer tegen Mij opgezet, opdat Ik mijn tekenen in hun midden laat zien; en jullie deze vertellen aan jullie kinderen, en ook weer jullie kleinkinderen zullen horen wat Ik in Egypte uitgericht heb. 

Zo ook de tekenen die Ik onder hen gesteld heb, zodat jullie zullen weten dat Ik Jahweh ben. 

Mozes en Aaron gaan naar Farao, en zeggen tegen hem; Zo zegt Jahweh de God der Hebreeën: Hoe lang blijf je weigeren je voor Mijn aangezicht neer te buigen? Laat mijn volk vertrekken zodat ze Mij kunnen dienen. Als je weigert Mijn volk te laten vertrekken, zie, zo zal ik morgen sprinkhanen in het land Egypte brengen. Ze zullen je hele land zodanig bedekken, dat er geen grond meer te zien is, en ze zullen alles wat ook nog maar ontkomen en overgebleven is van de hagel afeten. Ze zullen ook al het geboomte afeten dat op de velden aan het opkomen is. 

En de sprinkhanen zullen uw huizen binnenstromen en vullen, en die van uw dienaren en de huizen van alle Egyptenaren. Geen vader, of vader van jullie vaderen heeft ooit zoiets meegemaakt tot op de dag dat dit zal gebeuren. Mozes draait zich vervolgens om en vertrekt van Farao. 

De dienaren van Farao beginnen nu op Farao in te spreken; hoe lang zal deze Mozes ons tot een strik zijn, laat de mannen toch vertrekken, laat ze Jahweh hun God dienen! Weet u nu nog niet dat Egypte verloren is?!  En zo worden Mozes en Aaron weer opgehaald en bij Farao gebracht, hij zegt tegen hen; 

Ga heen, dien Jahweh, uw God! En wie zijn het die jullie gaan meenemen? En Mozes antwoordt hierop, wij gaan met onze kleine kinderen, onze volwassenen en ouderen; met onze zonen en dochters, met onze schapen en runderen zullen wij gaan, want wij hebben een feest van Jahweh. Farao zegt hierop tegen Mozes; Jahweh mag dan met u zijn, maar ik ben niet van plan om u te laten vertrekken met uw kinderen! Denk erom, dan wacht jullie zeer zeker onheil! U mag gaan met uw mannen om Jahweh te dienen, dat is wat je gevraagd hebt. En nu wegwezen! En zo jagen ze hen weg van Farao. 

Daarna spreekt Jahweh tot Mozes: Strek uw hand uit over het land Egypte, om de sprinkhanen op te laten komen over het land, en al het groen dat er nog over is op te eten, alles wat de hagel nog heeft overgelaten. 

Dan strekt Mozes zijn staf uit over Egypte en daarop brengt Jahweh een oostenwind in het land, de hele dag en de hele nacht; en in de morgen gebeurthet dat de oostenwind de sprinkhanen meevoert. 

Farao is niet in de positie om voorwaarden te stellen aan Jahweh. Mozes krijgt van Jahweh opdracht om weer zijn hand uit te strekken naar de hemel met de mededeling dat er dikke, tastbare duisternis zal komen over Egypte.

Als Mozes vervolgens zijn hand uitstrekt naar de hemel, komt er dikke duisternis in het hele land, drie dagen! Niemand kan elkaar meer zien, er staat niemand op van zijn plaats in die drie dagen. Maar bij al de kinderen van Israel is er wonderbaarlijk licht in hun woningen.

Dan laat Farao Mozes halen, en zegt; Ga heen, dien Jahweh! Maar je schapen en je runderen zullen hier moeten blijven. Neem ook jullie kinderen met je mee. Maar Mozes zegt; U zult ook de slachtoffers en de brandoffers aan ons meegeven die wij Jahweh willen brengen. En ons vee zal ook met ons meegaan, er zal niet één hoef achter blijven; want ook daarvan zullen wij nemen om Jahweh, onze God te dienen. Want wij weten nog niet waarmee wij Hem zullen dienen totdat wij daar komen.

Farao gaat hier duidelijk niet mee akkoord, hij blijft ook nu nog weigeren het volk te laten vertrekken. Woedend stuurt hij Mozes weg en roept; Ga weg van mij! En zorg dat je niet meer binnen mijn gezichtsveld komt, want dan zul je sterven! En Mozes zegt; Dat heb je zeer juist gesproken, ik zal je niet meer zien!

Drie dagen lang is er vervolgens geen enkele lichtbron aanwezig en blijkbaar ook niet mogelijk! De totale en zelfs letterlijk tastbare duisternis, schakelt alles uit om ook maar iets te kunnen verrichten.

Het leven zelf wordt hiermee in alle opzichten dus letterlijk onmogelijk gemaakt. De mensen zitten drie dagen lang aan hun plaats geklonken.

Spreek nu tegen het volk, zegt Jahweh, dat iedere man en vrouw van zijn naaste zilveren voorwerpen en gouden voorwerpen vraagt. Als het volk dat doet zorgt Jahweh ervoor dat ze door de Egyptenaren overladen worden met zilver en goud.

De dienaren van Farao en het volk hebben een zeer groot ontzag voor Mozes. Ook zegt Mozes tegen Farao: zo heeft Jahweh gezegd, rond middernacht zal Ik uitgaan door het midden van Egypte.

Alle eerstgeborenen in Egypte zullen sterven, van Farao’s eerstgeborene af, die op de troon zou komen te zitten, tot de eerstgeborene van de slavin die het graan maalt met de molensteen, tot elke eerstgeborene van het vee. Er zal een groot gejammer, gehuil en geroep zijn in heel Egypte zoals er nog nooit geweest is, en ook niet meer zal komen. Maar bij de kinderen van Israël zal niet een hond zijn tong verroeren, ook bij de mensen of de dieren niet, er zal geen gejammer en gehuil zijn. Zo zullen jullie weten dat Jahweh tussen de Egyptenaren en tussen de Israëlieten een afzondering maakt. Dan zullen al uw dienaren op mij afkomen en zich voor mij neerwerpen, en zeggen: Trek uit, gij en al het volk dat bij u hoort! En daarna zal ik gaan… En dan vertrekt Mozes, de Farao achterlatend in grote woede.

Jahweh had aan Mozes duidelijk gemaakt dat Farao ook nu niet zou luisteren, zodat Zijn wonderen in Egypte veelvuldig zullen zijn.

Mozes en Aaron hebben al die wonderen voor het aangezicht van de Farao gedaan, maar Jahweh verhard het hart van Farao, hij blijft zich verzetten,.. hij laat de Israëlieten niet vertrekken!

Jahweh spreekt het volgende tot Mozes en Aaron, terwijl ze nog in Egypte zijn, Hij zegt; Deze maand dat jullie gaan uittrekken, zal voortaan de eerste maand voor jullie zijn van het jaar. Vertel tegen iedereen, de hele vergadering van Israël het volgende: Op de tiende van deze maand neemt elke familie een lam in huis, één lam per familie. Als de familie te klein is voor één lam, dan delen ze het samen met buren. Reken hoeveel mensen er van één lam kunnen eten, en dat een ieder kan eten naar wat hij kan eten. Zoek een lam uit die zonder gebreken is, een mannetje van een jaar oud. Uit de schapen of geitenbokjes moet het lam uitgezocht worden. Het lam zullen jullie vier dagen onder jullie hoede nemen, en die vierde dag, de veertiende, moet het lam, waar iedereen bij is, geslacht worden tussen de twee avonden in. Van het bloed zullen ze dan nemen, dit bloed moet aan de beide zijden van de deur, aan de posten gestreken worden, ook aan de bovendorpel. Doe dit aan elk huis waarin gegeten zal worden. Het vlees moet gebraden, en in diezelfde nacht ook gegeten worden. Samen met ongezuurde broden en bittere saus. Denk erom, geen rauw vlees ervan eten! Ook niet in water koken; maar aan het vuur gebraden, zijn hoofd tot en met zijn hoeven en inclusief ingewanden. Zorg ervoor dat er niets overblijft van het lam, maar mocht er tegen de morgen toch nog iets over zijn, dan moeten jullie dit met vuur verbranden. Als jullie dit eten, zorg er dan ook voor dat jullie klaar zijn om te kunnen vertrekken, de gordel om je heupen, schoenen aan, de staf in handen. Jullie zullen met haast eten; het is het Pascha van Jahweh. Want ik zal deze nacht door Egypte gaan, en alle eerstgeborenen van Egypte zullen sterven, van de mensen tot de dieren toe; en Ik zal oordeel brengen over alle goden van de Egyptenaren, Ik Jahweh! Het bloed aan de huizen waar jullie in verkeren, is het teken voor jullie bescherming. Als Ik het bloed zie, zal Ik aan jullie huizen voorbij gaan, er zal zo geen enkele plaag jullie treffen of vernietiging brengen wanneer ik Egypte zal slaan.

Jahweh vertelt Mozes vervolgens dat deze dag, en alles wat er staat te gebeuren, in de toekomst een dag zal zijn om te blijven gedenken, en dat het voor hen tot een feest zal zijn. Voor alle geslachten die nog komen gaan, voor altijd. Zeven dagen zal het volk dan ongezuurde broden eten. De eerste dag moet al het zuurdeeg verwijderd worden uit de huizen (zuurdesem is het geestelijke beeld van de zonde), wie daarvan in die dagen nog heeft en van het gedesemde eet zal afgesneden en verwijderd worden uit het volk en als een vreemdeling zijn. 

Op de eerste dag zal er ook een heilige bijeenkomst zijn, zo ook op de zevende dag; op die dagen zal er niet gewerkt worden. Wel mag er eten klaargemaakt worden voor wat een ieder nodig heeft.

Als Jahweh de instructies allemaal heeft gegeven, roept Mozes al de oudsten van Israël bij zich en zegt tegen hen: Selecteer de lammeren voor jullie huisgezinnen, en slacht het offerlam, het Pascha. Neem dan een bundel hysop, en doop deze in het bloed van het lam dat in een drinkschaal moet zitten, strijk dit aan de bovendorpel en de twee zijposten van de deur. Als jullie dit bloed vanuit de drinkbeker aanbrengen, zorg er dan voor dat er niemand anders de deur uit zal gaan tot aan de morgen! Want Jahweh zal langskomen deze nacht om de Egyptenaren te slaan, maar wanneer Hij het bloed ziet aan de bovendorpel en aan de twee zijposten, dan zal Jahweh de deur voorbijgaan, de verderver zal dan niet toegelaten worden in uw huizen om toe te slaan. Zorg dat jullie dit gebeuren tot een inzetting maken, voor jezelf en voor jullie kinderen, voor altijd.

Als jullie straks in het land komen die Jahweh ons geven zal, zoals Hij zegt, dan zullen jullie deze dienst onderhouden. Als jullie kinderen in de toekomst gaan vragen: Wat hebben jullie voor dienst? Dan zul je hen vertellen over het paasoffer van Jahweh, die de huizen van de kinderen van Israël voorbij is gegaan in Egypte. Dat Hij de Egyptenaren sloeg en aan onze huizen bevrijding gaf!

Allen die Mozes aanhoren buigen zich neer en verootmoedigen zich, om vervolgens te gaan doen wat Jahweh via Mozes en Aaron gezegd heeft dat ze moeten gaan doen. Rond middernacht gebeurt het dat Jahweh al de eerstgeborenen van Egypte overgeeft aan de verderver, van de eerstgeborenen van Farao af, die op zijn troon zou komen te zitten, tot op de eerstgeborene van een gevangene die in de gevangenis zit, en al de eerstgeborenen van de dieren.

En Farao staat die nacht op, hij en ook al zijn bedienden, en al de Egyptenaren, en er breekt in het hele land een groot gejammer uit, want er is niet één huis waar niet een dode is.

Dan roept hij Mozes en Aaron diezelfde nacht, en zegt: Maak jullie klaar en trek uit het midden van mijn volk, jullie en de kinderen van Israël; en ga heen en dien Jahweh, zoals jullie gesproken hebben. Neem ook jullie schapen en runderen mee zoals jullie gesproken hebben, ga heen, en zegen mij ook.

Het Egyptische volk voert nu grote druk uit op de Israëlieten om ze zo snel mogelijk het land uit te krijgen; want, zeggen ze, wij zijn allemaal dood!

Het volk heeft zich in die nacht al in gereedheid gebracht en neemt hun ongedesemde deeg, bindt deze deegklompen in hun kleren en op hun schouders. Ze hebben gedaan naar de woorden van Mozes, en aan de Egyptenaren zilveren en gouden goederen gevraagd, eveneens kleren. En de Egyptenaren geven alles aan ze mee wat er gevraagd wordt, zo blijven ze behoorlijk geplunderd achter als het volk Israël wegtrekt uit Rameses richting Sukkoth.

Alleen al aan mannen trekken er zeshonderdduizend te voet weg, de kinderen nog niet meegeteld. Ook gaan er veel andere mensen met hen mee die niet direct bij Israël horen. Zo ook vele schapen en runderen en zeer veel vee. Ze bakken van het deeg dat uit Egypte meegenomen is ongezuurde koeken, want het deeg was niet gezuurd omdat ze uit Egypte weggestuurd werden en niet konden wachten, ook hebben ze weinig andere voorraad kunnen klaarmaken.

De tijd die het volk Israel in Egypte gewoond heeft, is vierhonderd en dertig jaar. En het gebeurt, aan het eind van deze vierhonderd en dertig jaar, op diezelfde dag, dat ook al de legerscharen (engelen?) van Jahweh uit Egypte vertrekken.

Na deze nacht zal men Jahweh gedenken, deze nacht, dat Jahweh hen uit Egypte heeft laten trekken. Voor alle kinderen van Israel en al de komende generaties door. En iedereen in Israel deed naar de geboden die Jahweh tot Mozes en Aaron sprak. Tijdens die dagen wordt het volk van Israel uit Egypte geleid, iedereen binnen zijn eigen legereenheid. 

Dan spreekt Jahweh tot Mozes, en zegt: Heilig voor mij alle eerstgeborenen, alles wat als eerste de baarmoeder opent onder de kinderen van Israel, van mensen en dieren, dat is voor Mij.

Verder zegt Mozes tegen het volk: Gedenk op deze dag dat jullie uit het slavenhuis van Egypte vertrokken zijn, want Jahweh heeft jullie met sterke hand hieruit weggevoerd; daarom mag gedesemd deeg ook niet gegeten worden. Vandaag vertrekken jullie uit Egypte, in de maand Abib*

En het zal gebeuren, als Jahweh jullie in het land brengt van de Kanaänieten, de Hettieten, en de Amorieten, de Hevieten en de Jebusieten, het land dat Hij aan jullie vaderen belooft heeft te geven, een land dat vloeit van melk en honing: Dan zult u deze dienst houden in deze maand.

Zeven dagen zullen er ongezuurde broden gegeten worden, en op de zevende dag zal er een feest gehouden worden voor Jahweh. Zeven dagen zullen er ongezuurde broden gegeten worden, er mag niets in uw midden zijn wat gedesemd is, ja, er zal geen zuurdeeg gevonden worden binnen jullie gebied. En aan je zoon zal je diezelfde dag vertellen en zeggen: Dit doen we omdat Jahweh ons uit Egypte , uit de slavernij gered heeft. Het zal u zijn tot een teken op uw hand, en tot een gedachtenis tussen uw ogen, opdat de wet van Jahweh in uw mond is, omdat Hij u door een sterke hand uit Egypte uitgevoerd heeft. Daarom, onderhoud deze inzettingen op de bestemde tijd, van jaar tot jaar.

Het zal ook gebeuren als Jahweh u in het land van de Kanaänieten gebracht heeft, zoals Hij u en uw vaderen beloofd heeft, en Hij het u gegeven zal hebben. Dan zult u elk geboren leven, ook het leven van de dieren die u hebt, aan Jahweh geven; de mannetjes zullen van Jahweh zijn. Maar alles wat geboren wordt uit een ezelin, zul je vrijkopen met een lam; wanneer je dat niet vrijkoopt, dan zul je het ezelsveulen de nek breken: Maar wat de mensen betreft, alle eerstgeborenen onder uw zonen zult u vrijkopen. En als uw zoon op een dag zal vragen; waarom is dat? Dan zul je hem vertellen dat dit gedaan wordt, omdat Jahweh ons door een sterke hand uit de slavernij, uit Egypte gevoerd heeft. Want het gebeurde, toen Farao zich verhardde en ons niet wilde laten vertrekken, dat Jahweh alle eerstgeborenen in het land Egypte doodde, zowel van de mensen als van de eerstgeboren dieren; daarom offer ik Jahweh de mannetjes van alles wat de baarmoeder opent, maar alle eerstgeborenen onder mijn zonen koop ik vrij.

En het zal tot een teken zijn op uw hand en tot een voorhoofdbindsel tussen uw ogen; want Jahweh heeft ons door een sterke hand uit Egypte uitgevoerd.

En zo gebeurt het als Farao het volk heeft laten vertrekken, dat Jahweh hen zo leidt dat ze niet via de weg gaan, die gaat over het land van de Filistijnen, hoewel deze korter is. Ze zullen spijt gaan krijgen en terug willen naar Egypte, vanwege confrontatie’s en strijd met de Filistijnen die dan onvermijdelijk zal zijn.

Jahweh leidt hen met een omweg door de woestijn langs de Schelfzee.

Zo trekt het volk Israel in slagorde van rijen van vijf uit het land Egypte. Ook neemt Mozes de beenderen mee van Jozef, want Jozef had ooit met een zware eed aan het het volk Israel bezworen, dat als Jahweh het volk zou komen halen, Hij ook de beenderen van Jozef met zich mee zou nemen.

Zo vertrekken ze uit Sukkoth, en legeren zich aan het einde van de woestijn in Etham. En Jahweh trekt voor het volk uit, overdag in een wolkkolom en nachts in een vuurkolom, zodat Hij als een licht voor hen uittrekt, dag en nacht. En nog de wolkkolom, nog de vuurkolom neemt hij weg voor het aangezicht van het volk.

* Later Nisan. Valt half maart /april in Gregoriaanse kalender. 

Als het volk op weg gaat naar Etham, trekken ze zoals geschreven vanuit Sukkoth, langs de Schelfzee

(= Rode zee) de woestijn door. De naam Sukkoth betekent; tent. Het volk staat aan het begin van een lange trektocht, waarbij ze ook zullen verblijven in tenten. Etham is een Egyptische naam met de betekenis: MET HEN . En dat is precies wat Jahweh is, Hij is met hen. Hij is voortdurend aanwezig, en hier zichtbaar aanwezig in de vuur- en wolkkolom. De woestijn is een genadeloos gebied, overdag bloedheet en nachts ijzig koud. Zo wordt het volk geleidt én beschermd door de wolk - en vuurkolom.

In Etham krijgen ze de opdracht om een stuk terug te gaan en zich te legeren voor Pi-hachirot, tussen Migdol én tussen de zee voor Baäl-Zephon.

Pi-hachirot is de monding in het onderste puntje van de Sinaï woestijn. Grenzend aan de Schelfzee. Migdol (betekenis; toren) is een versterkte Egyptische stad aan de grens van Egypte.

Ze moeten zich legeren vóór Baäl-Zephon. Dit is geen plaats, zoals je makkelijk zou kunnen opvatten, maar een enorm afgodsbeeld op de berg Tiran, met de naambetekenis; ‘Heer van het noorden’ *

Baäl-Zephon wordt door Egypte vereerd als een machtige god die regeert over de zee. Op deze door Jahweh gewezen plek zal een laatste, grote spirituele, en fysieke slag gaan plaatsvinden. Voor de neus van deze laatste ‘machtige god’, zal Jahweh het volk Israel via het gebaande pad door de Schelfzee gaan leiden, om vervolgens het hele Egyptische leger te vernietigen.

Iedereen zal nu weten dat Hij God is en heerst over al wat leeft en dat ook de natuurkrachten aan Hem gehoorzaam zijn. 

* Weer zo'n geroofde titel die Jahweh toebehoort; 

Het Noorden, de woonplaats van Jahweh, 

de derde hemel. 

Job 37:22 

‘Uit het Noorden komt goud; 

bij God is een ontzagwekkende majesteit!’

Maar voor dit alles te gebeuren staat, zal Farao denken dat het hele volk Israel in de war is geraakt, de grote Baäl-Zephon heeft het volk Israel nu eindelijk in zijn macht gegeven,..het volk kan onderin dit gebied geen kant meer op, ze zijn nu makkelijk in te sluiten en te vernietigen!

Jahweh speelt nog één keer in op zijn gevoelens, de Farao verhardt zich nogmaals, en krijgt samen met zijn mensen spijt van het feit dat hij Israel heeft laten vertrekken.

Farao zegt; Waarom hebben wij dit gedaan? Dat wij Israel hebben laten vertrekken, we zijn onze slaven kwijt! En hij spant zijn strijdwagen in, en alle anderen met hem. Hij neemt zeshonderd van de beste, en goed toegeruste strijdwagens, ja, alle strijdwagens van Egypte, en evenzoveel mannen die nodig zijn.

Ze zetten de achtervolging in. De Egyptenaren jagen hen na en achterhalen het volk Israel op de plek waar zij zich gelegerd hebben, aan de zee. Al de paarden en de wagens van Farao en zijn ruiters, en zijn legereenheden; bij Pi-hachirot, voor Baäl-Zephon.

Als Farao dichtbij is gekomen en de Israëlieten zien het Egyptische leger voor hun ogen opdoemen, beginnen ze in grote angst te roepen naar Jahweh. En ze zeggen tegen Mozes: Heb je ons hierom, omdat er in Egypte niet genoeg graven waren, weggehaald, zodat we hier in deze woestijn zullen sterven? Waarom heb je dat gedaan, dat je ons uit Egypte weggehaald hebt? Hebben we eerder niet tegen je gezegd in Egypte, laat ons met rust? Laat ons de Egyptenaren dienen? Het is beter de Egyptenaren te dienen, dan in deze woestijn te sterven!

Maar Mozes zegt tot het volk: Jullie moeten niet bang zijn! Vertrouw erop dat Jahweh Zich aan jullie zal bewijzen, Hij zal uitkomst en redding geven, want de Egyptenaren die jullie vandaag zien, zul je tot in de eeuwigheid niet weerzien! Jahweh zal voor u strijden, en u zult stil zijn.

Dan zegt Jahweh tegen Mozes: Wat roep je tot Mij? Zeg tegen het volk dat ze zich gaan klaarmaken om op te trekken. En gij, hef uw staf op, en strek uw hand uit over de zee zodat de zee zich doormidden zal splijten, dan zal het volk door het midden van de zee trekken, op het droge. Ik zal ervoor zorgen dat de Egyptenaren zich niet tegen laten houden om jullie achterna te gaan, en daarmee hun eigen ondergang tegemoet. Ik zal hierom verheerlijkt worden, om Farao, zijn legerscharen, zijn wagens en ruiters. Het zal tot Mijn eer zijn. De Egyptenaren zullen weten dat Ik Jahweh ben. En de Engel van God, die voor het leger van Israel uitgaat vertrekt, en Hij schaart zich achter het volk, ook de wolkkolom vertrekt van voor het aangezicht van Israel, en zet zich achter het volk.

Zo komen ze tussen het strijdleger van de Egyptenaren en de legerscharen van het volk Israel in te staan. De wolk beslaat het hele Egyptische leger met duisternis, zodat ze niet kunnen naderen tot het volk Israel, en andersom kan het ook niet gebeuren. Tegelijkertijd wordt de nacht verlicht voor de Israëlieten zodat ze zich gereed kunnen maken voor de doortocht.

Als Mozes zijn hand uitstrekt over de zee, dan begint Jahweh door een sterke oostenwind, die de hele nacht voortduurt, de zee te splijten, en een droog pad vormt zich in het midden.

En zo trekt het volk Israel via het droge pad door de zee, naar de overkant, een tocht van zo’n achttien kilometer. En het water is een muur aan hun rechter en aan hun linkerhand.

De Egyptenaren zetten de achtervolging in, en al de paarden van Farao, zijn wagens en zijn ruiters gaan ook over het pad door het midden van de zee.

In de vroegte van die morgen, ziet Jahweh vanuit de kolom van vuur en de wolk, neer op het Egyptische leger. Dan zorgt Hij dat ze verschrikt raken, door de wagenwielen van de strijdwagens af te stoten, zodat ze zo goed als niet meer vooruit kunnen komen. De Egyptenaren raken in paniek en slaan op de vlucht, weg van Israel, in het besef en de noodgedwongen erkenning dat ze te maken hebben met de Machtige en strijdbare God van Israel. Baäl-Zephon staat erbij en kijkt ernaar. 

Het volk Israel is op ontzagwekkende wijze uit de slavernij gehaald en bevrijdt uit het ‘kwaad van Egypte’ . Maar hoe haal je de slavernij uit een volk?.. Dat is weer een ander verhaal.

De reis door de woestijn gebruikt Jahweh om dit volk te leren om Zijn volk te zijn, voordat ze in het beloofde land aan gaan komen. Dat gaat met vallen en opstaan, radicaal en rigoureus. Maar ze hebben dan ook te maken met de enige en ware God. De God van Abraham, Isaak en Jacob. DE IK BEN DIE IK BEN. Hij is het die voor hen uittrekt.

Spreuken 3: 5 - 8

Vertrouw op Jahweh met heel uw hart, en steun op uw eigen inzichten niet. Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken. Wees niet wijs in uw eigen ogen; vrees Jahweh en wijk van het kwade. Het zal een medicijn zijn voor uw navel, en een bevochtiging voor uw beenderen.